zondag 11 november 2012

Focuskunst geintegreerd binnen FocusGroningen

Focuskunst is per 11 november geïntegreerd binnen de nieuwe website www.focusgroningen.nl , onder de rubriek kunst.

woensdag 5 september 2012

Beelden Groningen 'Bro Bro Brille'



In het centrum van Groningen in de Ebbingestraat, naast V&D, staat een beeld van Gunnar Westman. Het Deense kinderliedje was voor Gunnar Westman aanleiding dit beeld van dansende kinderen te maken. ‘Bro Bro Brille’ betekent Brug Brug Brille, een kruip-door-sluip-door spelletje.

Het beeld van Westman heeft een gesloten vorm en is gemaakt uit een cilindervormig stuk graniet, afkomstig van een oude wals. Deze grondvorm is duidelijk in het beeld terug te zien. De beweging die de figuren maken – het dansen in een kring – lijkt aangepast te zijn aan de vorm van het materiaal. Het reliëf is ondiep, met uitzondering van de twee grotere mensen die met hun armen omhoog staan. Hierdoor wordt de gesloten vorm naar boven toe opengebroken. De sterk vereenvoudigd weergegeven kinderfiguurtjes lijken bijna vastgeplakt te zitten aan deze twee figuren. Het beeld wordt door het verschil in diepte in tweeën gedeeld, waarbij de kinderen het onderste gedeelte vormen en de volwassenen het bovenste.

De directie van Vroom & Dreesman schonk het beeld in 1958 aan de stad Groningen, ter ere van de opening van het warenhuis.

Liedtekst “Bro,bro, brille!’                                                                                        
Bro, bro, brille!                                                                                                                                                                                           
Klokken ringer el’ve,
kejseren ståar på sit høje, hvide slot,
Sa hvidt som et kridt,
Sa sort som et kul
Fare, fare, krigsmand,
Døden må du lide,
Den som kommer allersidst,
Skali den sorte gryde.

zondag 26 augustus 2012

Beelden Groningen De Lepelaar


Op een eiland in de vijver van het Noorderplantsoen kijkt de gestileerde lepelaar uit over het water. Het beeld ligt ’s winters in opslag. Jan van Baren maakte de bronzen vogel in 1977. De lepelaar was Van Barens eerste grote bronzen beeld. Hij vervaardigde het kunstwerk in het kader van de BKR (Beeldende Kunst Regeling). Drie jaar later, in 1980, was het beeld te zien op de buitenexpositie Groningen Monumentaal in het Rosarium te Winschoten. Na die tijd stond het jarenlang in de tuin van de kunstenaar te Westeremden, en in 2000 kreeg De lepelaar een plek op een eilandje in de vijver van het Noorderplantsoen, vlakbij buurtcafé De Bres. Omdat de fundering van het beeld te zwaar bleek voor de ondergrond, werd het beeld in 2005 herplaatst naar een groter eiland vlakbij de Moesstraat.

Jan van Baren maakte overwegend figuratieve beelden van steen, brons, hout en combinaties daarvan. Van de kunstenaar staan meerdere beelden - veelal dierfiguren - in de stad Groningen.

(bron: staatingroningen)

vrijdag 17 augustus 2012

Noorderzon 2012 – Camille Boitel L’Immédiat

Wij waren aanwezig bij de openingsvoorstelling. Ruim een uur een fantastische voorstelling van Camille Boitel, L'Immédiat. Een voorstelling over onzekerheid en chaos van de moderne tijd. Een raar evenwicht, de wereld kan vergaan, en dan nog denken we alsof er niets is gebeurd. Een voorstelling vol verrassingen, levend in een grote chaos alsof alles onder controle is. Een aanrader om te bezoeken.

In eerste instantie was het moeilijk Camille Boitel te pakken te krijgen voor een interview. Hij heeft geen huis en geen telefoon….Reist van hot naar her, van het ene theater naar de volgende voorstelling. Dat is een bewuste manier van leven. Leven als een nomade, zonder bagage en bezittingen. Nomadisch, ook in geestelijk opzicht. Volgens Camille Boitel is dat de manier om een schrijver te zijn; altijd in beweging, voortdurend veranderend en nergens aan gewend raken. Ook deze show komt voort uit die filosofie. Zoals hij zichzelf in het leven aan geen enkel systeem aanpast, zo mislukt het ook elke keer weer om in L’Immédiat een systeem te ontdekken. Noorderzon sprak met hem over deze prachtige voorstelling opgebouwd uit fouten.

L’Immédiat is een visueel commentaar op de onzekerheid en chaos van de moderne tijd. Camille Boitel is er niet zeker van dat hij morgen nog leeft. Ook weet hij niet of hij de eerstkomende voorstelling voorstelling  overleeft, en toch zijn we weer klaar om te spelen. We zijn heel kwetsbaar, maar tegelijk sterk en vitaal. Dat is een raar evenwicht. De wereld kan vergaan, en dan nog gaan we denkt hij door alsof er niets is gebeurd. Wij zijn gewend aan verrassingen, levend in een grote chaos alsof alles onder controle is.

dinsdag 10 juli 2012

Beelden Groningen Rollebollen


beelden groningen-rollebollen
beelden groningen-rollebollen
Het kunstwerk ‘Rollebollen’ vinden we in de Korrewegwijk op het Bernouilleplein . Kunstenaar René de Boer combineerde een aantal uitgangspunten van zijn werk. In de jaren zeventig van de twintigste eeuw was hij geïnteresseerd in de wisselwerking tussen enerzijds beeldende kunst en publiek, en anderzijds beeldende kunst en geluid. De bollen zijn gemaakt van aan elkaar gelaste plaatjes messing en hebben een doorsnede die varieert van 90 tot 150 centimeter. Ze zijn gevuld met verschillende materialen zoals houtstaafjes, zand en knikkers. Daardoor hebben ze ieder hun eigen klank, die hoorbaar is als ze in beweging komen. De bollen, die onderling door een ketting verbonden waren, zijn – als een soort performance – diverse malen door de stad gerold waarbij het klank- en bewegingsspel tot leven kwam. Uiteindelijk hebben ze een definitieve plek op het grote speelveld aan het Bernouilliplein gekregen.

René de Boer wil dat zijn werk gebruikt wordt om zo de kloof tussen publiek en kunst te verkleinen. De bollen dienen nu vaak als doelpalen bij het voetballen. Dat ze door het rollen en beklimmen deuken vertonen, ziet de kunstenaar als een natuurlijk proces van verslijten.

woensdag 23 mei 2012

Kunst Beeldentuin Galerie Paviljoen Van Starkenborgh Expositie RE-Design


Aan de rand van de stad Groningen, in de Groninger wijk Noorderhoogebrug  langs de N361, ligt het idyllische plekje van de Van Starkenborgh Beeldentuin, Galerie en Paviljoen. Een plek waarvan ik mij kan herinneren dat ik hier  schooltuintje waren in de jaren zestig van de vorige eeuw. 

Voor het derde jaar op rij  is hier een expositie van de derde Internationale Ontwerpwedstrijd RE-Design. Meer dan twintig kunstenaars hebben zich laten inspireren door het thema RE-Design, na een idee op het werk van Alessandro Mendini.  Voorwerpen en materialen van vroeger in het hedendaagse kunst.

Deze expositie bezoeken is zeker een aanrader en trekt veel belangstelling waarvan  de verwachting is dat het bezoekersaantal dit jaar boven de 5000 zal uitstijgen.  Ook voor de jeugd een inspirerende ontmoeting met de kunst.  Het leuke voor  de bezoeker is dat hij/zij mee kan bepalen wel k kunstwerk deze ontwerpwedstrijd gaat winnen. Voor de maker van het beeld met de meeste stemmen ligt duizend euro klaar.

Deze bijzondere expositie, waar u onder meer bewegende kunstobjecten in allerlei vormen aantreft,  duurt tot 28 oktober 2012.  Foto's van deze expositie: klik hier

maandag 21 mei 2012

Vrouw zoekt kunst

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.
Afgelopen zaterdag was er een stukje over de expositie 'Varken in Vorm' bij Museum Møhlmann in Appingedam.De expositie is nog te zien t/m 1 juli 2012! Op deze expositie ook werk van Jasper Oostland.
Een nieuw programma 'Vrouw zoekt kunst' besteed aandacht aan deze expositie.

maandag 14 mei 2012

Beelden Groningen Kinder



groningen-beelden-'kinder
groningen-beelden-'kinder'
'Kinder' op de rotonde aan de Korreweg in de Groninger wijk Korrewegweg is medio mei 2012 een kunstwerk, gerealiseerd door kunstenaar Mette Bus, rijker.
Drie jaar geleden werd op de wijkstemdag Korrewegwijk hiervoor een plan ingediend. Het had heel wat voeten in de aarde, maar hoe toepasselijk werd op Moederdag ‘Kinder’ feestelijk én onder grote belangstelling onthuld.

Het eerder filmpje: klik hier


vrijdag 11 mei 2012

Beelden Groningen Drecksnabel


groningen-beelden-drecksnabel
Vlakbij De Sluis aan de Eeldersingel staat dit fraaie kunstwerk. Met zijn grote snavel in een brede grijns of schreeuw; de puntige oren en zijn lange, iets voorovergebogen postuur, doet het bronzen beeld denken aan een monsterlijk figuur uit een fabel.

groningen-beelden-drecksnabel
Beeldhouwer Hans Mes doopte zijn schepping 'Dreckschnabel'. Het werk lijkt opgetrokken uit flarden en stroken stof, die uitmonden in de scherp geprononceerde, monsterlijke kop. Opvallend is dat Mes deze bijna schetsmatige opbouw combineert met een sterk gevoel voor detail in houding en uitdrukking. Hij maakte meer van dergelijke, wonderlijke beelden. 'Man in ligstoel' in de Bataviastraat bijvoorbeeld, toont een eveneens uit flarden samengestelde figuur, ontspanning achteroverliggend in een strandstoel. Later neemt zijn werk in diverse opdrachtsituaties andere, meer abstracte vormen aan.

Stadsdichter Stefan Nieuwenhuis maakte het volgende gedicht (Stad in Verzen 15)

te weinig franje voor een joker
of grandeur voor een sokkel
maar wat een ondeugd
en zeg eens eerlijk
waarom lach je al zolang ik je ken?

maandag 7 mei 2012

Groningen zondag 13 mei Beeld Kinder rijker


Om 12.00 uur op zondag 13 mei wordt een nieuw kunstwerk onthuld op de rotonde op de Korreweg.


Mette Bus ontwierp het beeld ‘Kinder’ Een filmpje  hoe dit kunstwerk tot stand is gekomen.

donderdag 3 mei 2012

Beelden Groningen Sint-Joris en de Draak


groningen-monumenten
groningen-monumenten
Sint-Joris en de draak is een provinciaal oorlogsmonument op het Martinikerkhof in Groningen.
In 1946 werd in de provincie Groningen een comité opgericht om geld in te zamelen voor een provinciaal gedenkteken. De beeldhouwer Oswald Wenckenbach kreeg de opdracht voor het werk.
Het monument bestaat uit een grote bronzen Sint-Joris in een maliënkolder, , met in zijn rechterhand een zwaard met de tekst Justitia, Libertas, Pax (Rechtvaardigheid, Vrijheid, Vrede). Hij staat op een 8 meter breed natuursteenj voetstuk, waarin in reliëf de verslagen draak is weergegeven.
De Groninger binnenstad was tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar gebombardeerd. In verband met de wederopbouw, werd een aantal jaren gewacht met het kiezen van een definitieve plaats. Het monument werd uiteindelijk geplaatst op het Martinikerkhof, aan de voet van de Martinitoren.
Het gedenkteken werd op 23 maart 1959 onthuld. Sprekers bij de onthulling waren minister van staat Willem Drees en commissaris van de Koningin Offerhaus..

Beelden Groningen Joods Monument


groningen-monumenten

In 1969 kreeg de beeldhouwer Edu Waskowsky opdracht van het comité Joods Monument voor het maken van een monument ter nagedachtenis van de 3000 in de Tweede Wereldoorlog omgekomen Joodse Groningers. In het monument moest in elk geval een menora worden verwerkt. Hij ontwierp zeven grote handen op sokkels voor een onregelmatig gebouwde muur. Het was de bedoeling dat het beeld bij de dodenherdenking in 1970 zou worden onthuld. Toen Waskowsky twee handen klaar had, was duidelijk dat hij de streefdatum niet zou halen. Tijd en geld raakten op. In overleg met het comité kreeg hij hulp van de Amsterdamse beeldhouwer Jan Goossen. Goossen en hij waren het op een gegeven moment niet eens over de manier van uitvoeren en Goossen werd door
groningen-monumenten
Waskowsky ontslagen. Conflict stapelde zich op conflict en de zaak kwam zelfs voor de rechter. Mede dankzij een steun vanuit de BKR en met hulp van de beeldhouwer Hugo Hol kon Waskowsky weer aan de slag. De eerste drie handen werden pas begin 1975 geplaatst, in september van dat jaar werden er nog eens drie geplaatst. Waskowsky was nog aan het werk aan de laatste hand, toen hij overleed. In overleg met de initiatiefnemers en nabestaanden, is besloten de zevende sokkel - op een kleine plaquette na - leeg te laten. Op 4 mei 1977 is de beeldengroep aan de Hereweg in Groningen alsnog onthuld.

Gerrit Krol schreef over dit gebeuren het volgende gedicht:

Geen lampen, maar kaarsen, zeven in aantal.
Niet de kaarsen, maar de kandelaar die ze omhoog houdt.
Niet ter ere van God, maar van het Joods Comité en de Raad van de Kunst.
Een zevenarmige kandelaar, 'zo een als er in Tel Aviv staat.'
Geen joodse kandelaar, maar juist de afwezigheid van een kandelaar.
Zoals ook de joden aan wie het kunstwerk gewijd is afwezig zijn, dat zou passend wezen.
De vinger die op de schouder tikt.
Waarom zeven, waarom niet zes.
Omdat zes niet gelijk is aan zeven

(bron: wikipedia)

dinsdag 1 mei 2012

Muziek Timedrifters


Timedrifters is een band die bestaat uit blazers, zangeres, een zanger en een ritmesectie.
Er wordt uit het repertoire geput van bekende blues en soul grootheden en de Nederpop.
Zoals Wilson Pickett, Otis Redding, James Brown en Buddy Guy. Daarnaast wordt er minder bekend, maar evenzo swingend werk uitgevoerd van bv. Delbert McClinton, Topper Headon en Candey Kane.Om de feestvreugde tot een hoogtepunt te brengen kan er nog gedanst worden op covers van Joe Cocker, Tom Jones, Raymond van het Groenewoud, Blof en De Dijk.
Een energieke 10 persoons-band die al 15 jaar garant staat voor een swingende menigte op de dansvloer.
Kortom één grote smeltkroes van verschillende stijlen muziek gemaakt door een bont gezelschap muzikanten die er alles aan doet om hun plezier in muziek maken over te brengen op het publiek.


Het filmpje is een optreden tijden Koninginnedag 2012 in de Groninger wijk Selwerd.





















vrijdag 27 april 2012

Beelden Groningen Centrum Appuntamento con la Musica



groningen-beelden
groningen pakt in















Bij de eerste aanblik van ‘Appuntamento con la Musica’, aan het Waagplein in het centrum van Groningen, ontstaat enige verwarring. Dan blijkt dat het bovenlichaam van de man 180 graden gedraaid is ten opzichte van zijn onderlichaam. Hij lijkt vooruit te lopen, maar kijkt tegelijkertijd achterom, alsof hij wil zien waar ‘de rest’ blijft. De man bespeelt twee fluiten en heeft in de volksmond de naam ‘Fluitspeler’ gekregen.

Roberto Barni is door architect Adolfo Natalini benaderd voor een kunstwerk in het Waagstraatcomplex. Toen Barni het beeld maakte dacht hij aan een man die op weg is naar een afspraak. Hij loopt op het ritme van de muziek en kijkt achterom. Dat laatste verwijst naar de herinnering, het verlangen om niet te vergeten. Volgens de kunstenaar gaat in het verleden een geweldige energie schuil die de mens voortstuwt en meesleept naar het heden.

De ‘Fluitspeler’ was al meerdere malen het doelwit van vandalen. Een van de fluiten werd reeds een paar keer afgebroken en daarna telkens vervangen door een exemplaar van harder en sterker materiaal.
De rechtse foto ingepakt tijdens de demonstratie tegen de bezuinigingen van de kunst: Groningen pakt in.

woensdag 25 april 2012

Beelden Groningen Paddepoel Zonder titel

groningen-beelden-zonder titel
groningen-beelden-zonder titel

Deze ijzeren sculpturen op de viaductreling aan de Zonnelaan in de Groninger wijk Paddepoel zijn aangebracht in 1984  op de geluidsschermen van drie viaducten van de noordelijke ringweg. Het is een ontwerp van kunstenaar Bob Stolzenbach. Tegen een grijze en bruine achtergrond spelen rechte en gekromde staven in de kleuren geel, wit, rood en paars hun lijnenspel.


Deze sculpturen zijn gemaakt in opdracht van de provincie Groningen. Het opsieren van de geluidswerende voorzieningen langs ringwegen werd begin jaren tachtig door het ministerie van VROM gestimueerd. Dit ministerie verstrekte dan ook subsidie voor deze kunstwerken.

zondag 8 april 2012

Kunst Galerie De Groninger Kroon in een weids landschap

 
De Reiderwolderpolder op de rand van Noordoost-Nederland. Een zeer weids landschap met pas aan de horizon enig teken van menselijk leven. Niet de plek die als eerste in je hoofd opkomt als je aan een galerie en theeschenkerij denkt. Een bijzondere plek, voor galerie "De Groninger Kroon", want de plek en het uitzicht vormen samen al een schilderij op zich.

Wilma van Linge is boerin en kunstenares. Samen met haar man heeft ze een akkerbouwbedrijf van 120 hectare en 75.000 slachtkuikens. Het gezin woont in de Reiderwolderpolder in een Oldambsterboerderij met een arbeidershuisje op het erf. Het huisje is gebouwd rond 1906 en nog volledig in oude stijl, inclusief bedstee.

Een bijzondere plek, die elke zaterdag van 14:00 – 17:00 en zondags van 11:00 – 18:00 uur geopend is, die zeer geschikt is voor exposities, workshops en groepsworkschops.

Een foto-impressie van deze galerie: klik hier

Alles over de galerie: klik hier

dinsdag 20 maart 2012

Organist Henk de Vries deelnemer aan Sweelick festival Oude Kerk Amsterdam

In september 2012 zal in de Oude Kerk te Amsterdam voor de vierde keer het Sweelinck-festival worden georganiseerd. Het hart van het festival wordt gevormd door een concours dat van 5 tot en met 7 september plaatsvindt. De deelnemers daarvan zijn inmiddels bekend. Een van de deelnemers is de bekende organist Henk de Vries die als titulair organist verbonden is aan de Petruskerk te Zuidbroek

Henk de Vries, die ik zelf heb mogen leren kennen tijdens mijn lidmaatschap bij de cantorij van het UMCG, is één van beste en mogelijk wel de beste organist in zijn soort. Vanaf deze plaats een felicitatie op zijn plaats en we gaan er van uit dat Henk de Vries ons op de hoogte houdt van de ontwikkelingen van dit bijzondere festival.

Alles over dit festival: klik hier

Henk de Vries (1979) heeft hoofdvak Orgel gestudeerd aan het Conservatorium in Groningen bij Johan Beeftink en Theo Jellema en studeerde hiernaast de bijvakken hedendaagse improvisatie, piano, clavecimbel, continuospel en koordirectie. Masterclasses heeft hij gevolgd bij o.a. Almut Rössler, Olivier Latry en Christophe Mantoux. Tevens studeerde hij, als tweede hoofdvak, Kerkmuziek aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag.

maandag 19 maart 2012

Kunstenaar Joop Luining


joop luining
Vandaag een afspraak met één van de kunstenaar uit de wijk Paddepoel en wel Joop Luining. Joop heeft zijn atelier aan huis. De schilderijen van de marineschepen hebben een verbintenis met zijn verleden. Joop heeft bij de marine gezeten.



Joop Luining, tekenaar en schilder.
Tekenen is, voorzover hij zich kan herinneren altijd aanwezig geweest en die kant zou het later ook op gaan, dacht hij. Clichétekenaar, lithograaf of iets dergelijks. Het liep anders. Het werd een mode beroep n.l. dameskapper. Luining dameskapper aan de Bedumerweg. Ik herinner me dit nog. Vormgeven met allerlei haarsoorten was ook creatief. Hij nam deel aan kapwedstrijden op nationaal en internationaal niveau en er werden vele prijzen behaald. De keuze was gemaakt, een eigen bedrijf samen met zijn vrouw.

Het tekenen bleef wel steeds aanwezig, want de grenzen moesten verlegd worden. Cursussen werden gevolgd o.a. de “famous artists schools”, en privé-lessen van o.a. Ruurd Elzer, Klaas van Dijk en Henk v.d. Idsert Bergen.
Kennis v ergaren was voor hem belangrijk. Daar werd dan in de vrije uren en ’s avonds aan gewerkt. En natuurlijk, overdag het bedrijf, want er moest wel brood op de plank komen. Jarenlang was het een tweedeling.  Sinds het bedrijf in 1997 is verkocht, wijdt Joop zich helemaal als autodidact aan de kunst. Dat was en is zijn doel.


De essentie van het werk

zondag 11 maart 2012

Kunstenaar Angelique Boter - Nieuwe werken uitgelicht

Angelique Boter treft de nodige voorbereiding voor een expositie waarover later meer. Naast meerdere werken hebben we twee uitgelicht. Links een piraatvisje in wording en rechts robodientjes. Angelique Boter kent u van één van de betere wijkkranten in Groningen, Nummer 1 uit de wijk Paddepoel met een maandelijkse oplage van 9000 stuks.

Alles over Angelique Boter zie eerder artikel

Beelden Groningen Zernike Brachistochroon




Het kunstwerk Brachistochroon is een eerbetoon aan Johann Bernoulli (1667 -1748), die van 1695 tot 1705 hoogleraar wiskunde was aan de universiteit van Groningen en één van de grote geleerden van zijn tijd. Het Bernoulliplein in de Korrewegwijk is naar hem vernoemd.

Het Bernoulli monument is geïnspireerd op het brachistochroon-probleem dat Bernoulli in 1696 formuleerde: een probleem dat kortweg neerkomt op de vraag welke vorm de snelst denkbare glijbaan heeft. Kunstenaar Henk Oving heeft het antwoord op die vraag als uitgangspunt voor zijn beeld genomen. Het kunstwerk bestaat uit een gebogen constructie die tegen een cirkel rust.

Aanvankelijk stond het beeld op een grasveld, maar later kreeg het een plek in de vijver van het Zernikecomplex.
Het kunstwerk van Henk Oving is onderdeel van het kunstproject Kennisjaren 1994-2014 van de Rijksuniversiteit Groningen. Dit project werd in 1994 gestart ter gelegenheid van het 380-jarig bestaan van de universiteit en eindigt in 2014 bij het 400-jarig bestaan. Het kunstwerk staat aan de Zernikelaan.











vrijdag 9 maart 2012

Beelden Groningen Paddepoel Genesis

groningen-paddepoel-beelden genesis
‘Genesis’ bestaat uit twee aluminium rechthoeken. Het onderste langwerpige gedeelte heeft een gebogen oppervlakte waarop staven en bolvormige voorwerpen in groepen zijn geplaatst. Ze doen daarbij sterk denken aan bloemknoppen.

Henri de Wolf vervaardigde ‘Genesis’ in 1966 in opdracht van de
rooms katholieke lagere school “Bisschop Bekkers” in de Siriusstraat in Paddepoel. De titel van het beeld verwijst naar het eerste boek van het Oude Testament (het eerste gedeelte van de Bijbel). Genesis vertelt het verhaal van het ontstaan van de wereld en de mensheid alsmede het verhaal van de aartsvaders van het Joodse volk en hun nageslacht.




paddepoel-bisschop bekkersschool
Henri de Wolf (1938-1986) was een veelzijdig kunstenaar. Naast beeldhouwer was hij kunstschilder en verder hield hij zich ook nog met jazzmuziek en grafische vormgeving bezig. In de jaren zestig van de 20e eeuw zorgde hij met andere Groningse kunstenaars, waaronder Edu Waskowsky, Martin Tissing en Jo van Dijk voor verlevendiging van het kunstklimaat in Groningen. Een bekend voorbeeld daarvan is ‘De Gestolde Gasbel’, een rijdend plastiek dat hij in 1965 met Edu Waskowsky maakte ter gelegenheid van de tentoonstelling Gr4K in het Groninger Museum.

In 1983 richtte De Wolf de kunstenaarsvereniging Forma Aktua op, die nu nog bestaat in de vorm van een galerie aan de Nieuwstad.

zondag 4 maart 2012

Orgelconcert Sietze de Vries in de Fontein


Der Mensch spielt nur, wo er in voller Bedeutung des Wortes Mensch ist, und er ist nur da ganz Mensch, wo er spielt. (Schiller)
Zondag 4 maart 2012 werd een orgelconcert gegeven door de bekende organist Sietze de Vries in de Fontein aan de Eikenlaan.  Een organist die op een bevlogen wijze en van een wel heel bijzonder niveau onder meer de Praeludium et Fuga d-moll; BWV 539 van Johann Sebastian Bach (
1685-1750) ten gehore bracht. De beïnvloeding van het jaargetij, pasen, en de Italiaanse invloed op Johan Sebastiaan  Bach leidde tot de keuze van Italienisches Konzert – BWV 971 (uit klavierübung II) allegro-andante-presto, een keuze die past bij het orgel van de Fontein.

 






















Het publiek bepaalde de muziek na de pauze. De inbreng was groot te noemen en de organist verzorgde na de pauze een drietal variaties in verschillende stijlen waaronder de barok- en de romantische stijl. De laatste was een lastige want deze stijl past niet echt bij het orgel.
De organist eindigde met een toepasselijk stuk voor deze tijd, leer mij o Heer u lijden te betracten.

De opname die we vanmiddag opnamen is: ‘Herr Jesu Christ, dich zu uns wend’a 2 Clav. E. Pedale-BWV 709.




Musiceren vanuit innerlijke voorstelling en eigen creativiteit; dat is in het kort het credo van organist en kerkmusicus Sietze de Vries (1973). Het improviseren als ambacht en dus leerbaar proces vormt daarbij een belangrijk speerpunt. Het historische orgelbezit van Nederland, en in het bijzonder dat van de provincie Groningen, vormt voor hem een onuitputtelijke inspiratiebron.
Sietze de Vries ontving zijn professionele opleiding onder meer van Wim van Beek, Jan Jongepier en Jos van der Kooy. Aan het conservatorium van Groningen behaalde hij het diploma Docerend Musicus (Bachelor), aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag het diploma Uitvoerend Musicus (Master) en de Aantekening Improvisatie. Aan de Hogeschool te Alkmaar studeerde hij af als Kerkmusicus met bevoegdheidsverklaring I.

woensdag 22 februari 2012

Kunstenaar Hilda Kernell-Hettema

groningen-centrum-kunst-kunstenaar hilda kernell-hettema
Wonend in de wijk Paddepoel heeft Hilda haar atelier aan het A-Kerkhof in het centrum van Groningen. Vanuit haar atelier kijkend over het centrum van Groningen en de mooie Aa-Kerk die als het ware als bouwpakket naast je atelier staat.
Hilda is van oorsprong een geboren Amsterdamse en studeerde psychologie. Grootvader was naast huisschilder zondagsschilder. Haar broer Tetman
tetman hettema
Hettema, inmiddels overleden, was een erkent schilder en tekenaar en één van haar inspiratiebronnen. Reden voor haar het werk van haar broer in een schitterend boekwerk te bundelen. Hilda heeft als psychologe gewerkt in Stockholm in Zweden en is getrouwd met een Zweed. Naast haar werk hield ze zich bezig met het schilderen en heeft menig maal in Stockholm geëxposeerd. Zowel haar als de aangetrouwde familie kenden vele kunstenaars welke een belangrijke rol hebben gespeeld in haar ontwikkeling.




Terug in Nederland, vanwege de werkzaamheden van haar man, heeft Hilda, naast het schilderen, gewerkt als museumdocent in de kunstmusea van Amsterdam.

Hilda's schilderijen zijn figuratief zonder de werkelijkheid op directe wijze na te bootsen. Als toeschouwer krijg je de ruimte om er met eigen ideeën naar te kijken. En inderdaad, elk werk heeft een verhaal of je kunt er wel een verhaal van maken. Je komt tot de ontdekking dat de psychologie een rol in haar werk speelt. Mens en natuur staan heel centraal in haar werk en met name de drieluiken die op een bijzondere wijze tot stand gebracht worden. Naast het schilderen heeft Hilda illustratie voor onder meer kinderboeken gerealiseerd onder de titel Flora's winterslaap.




Het was een bijzondere ontmoeting vanmorgen, genietend van het uitzicht, en geïnteresseerd raken in de werken van een kunstenaar en de achtergronden. Zij nodigt u van harte uit haar werk te komen bewonderen.
Het bordje onbewoonbaar verklaarbare woning is een herinnering aan "haar studentenwoning in Amsterdam aan de Brouwersgracht.

Alle foto's: klik hier    Alles over de kunstenaar en haar exposities: klik hier





woensdag 8 februari 2012

Schrijver en publicist Heinz Wallisch overleden


heinz wallisch - levend in zijn bibliotheek

heinz wallisch
Groningen, 1945 - 2012 Gisteren nog gemaild echter zonder antwoord en vanmorgen nog gebeld zonder gehoor. Ik maakte me ongerust over zijn gezondheid en dan op eens een bericht in de pers. Deze bijzondere man waar ik de laatste jaren een goede band mee opgebouwd heb is niet meer. Zijn verhalen, zijn schrijven, zijn correcties. Ik zal hem missen. Rust in vrede waar je nog geen tijd voor had. Levende tussen zijn boeken, een ware bibliotheek en zijn lieve hondje Amber.

Mogelijk zijn laatste publicatie over jonge kinderen die volwassen spelen: Valentina Lisitsa














 








amber heinz wallisch zijn trouwe viervoeter
Zijn laatste mailbericht van 30 januari j.l.
Gôh, nog nooit gedaan, zal proberen.
Doch aan het eind van het stuk staat de link, en dan hoeft men niet terug, aangezien men de tekst reeds heeft gelezen.
Toch ga ik zoeken of ik het in jouw advies verpakte Openen in.... kan vinden.

"Digibeet, digibeet," zei de dominee.
Heinz Wallisch is overleden. Hij is bij veel Groningers bekend als de man met de vele schrijfsels, en websites over boeken, maar ook van componisten en klassieke muziek wist hij ontzettend veel.





Voor Profiel werkte hij als co-auteur mee aan het boek over het Noord Nederlands Orkest. ‘Nadat Heinz Wallisch gistermiddag niet verscheen bij het overleg over het Jubileumboek van het Noord Nederlands Orkest dat in november moet gaan verschijnen verschijnen, en wij op geen enkele wijze contact met hem kregen, heeft hoofdauteur prof.dr. J.M. Minderhoud de politie gewaarschuwd. Heinz Wallisch bleek overleden te zijn’, zo meldt Jannine van Meerendonk, uitgever bij Profiel